16 PRZECZNIC ( 16 Blocks)
Kryminał, USA
Reżyseria: Richard Dinner
Scenariusz: Richard Wenk
W rolach głównych: Bruce Willis, Mos Def, David Morse, Jenna Stern
OCENA: ***--


O tym, jak wspaniale może wyglądać poranek, przekonuje się detektyw Jack Mosley (Bruce Willis). Dostaje on zadanie przetransportowania więźnia z aresztu do budynku sądu, w którym mają się odbyć zeznania. Dystans do przebycia wynosi 16 przecznic, a czas operacyjny 2 godziny. Misja, z pozoru banalna, przekształca się w śmiertelną gonitwę po ulicach miasta. Świadek (Mos Def) ma zeznawać przeciwko gliniarzom - gliniarzom, którzy są kolegami Jacka... I tu pojawia się konflikt interesów...
Film został zrealizowany dobrze, charakteryzują go wyraziści bohaterowie. Na uwagę zasługuje postać więźnia Eddiego (Mos Def) oraz eskortującego go policjanta Jacka. Eddie to niezwykle gadatliwy entuzjasta pieczenia tortów, który za główny cel stawia sobie wybudowanie piekarni w Seattle; posiada on specyficzną, niemożliwą do podrobienia bełkotliwą wymowę, która jednych może drażnić, a innych zachwycać. Z kolei Jack jest mrukliwy, posępny, wiecznie na kacu, zazwyczaj milczy i rzuca różne spojrzenia nieruchomymi oczami, a do tego ma pokaźny brzuszek i dziwacznego wąsa. Trzeba przyznać, że to wizerunek zupełnie inny od tego, do którego aktor nas przyzwyczaił. Oczywiście w chwilach zagrożenia wykorzystuje swoje niezwykłe zdolności analitycznego myślenia, a nawet jest skłonny trochę pobiegać, nie ma to jednak nic wspólnego z Bruce'em, którego pamiętamy z serii Szklana pułapka.
Niestety, nie obyło się bez paru banałów, które troszkę psują obraz. Przede wszystkim irytować może mało oryginalna kwestia, powtarzana przez więźnia Eddie'ego w co drugim zdaniu, a mianowicie, że "ludzie potrafią się zmieniać". Do tego dochodzi zakończenie - typowy hollywoodzki happy end, psujący nastrój. No cóż, inaczej być nie mogło.
Podsumowując - klasyka gatunku. Jest dobry gliniarz, który nie do końca jest dobry, są źli gliniarze, prokurator, a do tego świadek mający zeznawać przeciwko gliniarzom - taki mix gwarantuje dobrą rozrywkę. Do plusów zaliczyć też trzeba świetną ścieżkę dźwiękową (Klaus Badelt).