Melodyjny, pozytywny punk-rock na bardzo dobrym poziomie oto propozycja 14 against 5. Jeżeli heroiniarskie wybryki Sex Pistols nie pasują Ci, a polski żul-punk jest zbyt ordynarny i prostacki spróbuj tego. Coś dla miłośników ładnych melodii i śpiewania, na koncertach można spodziewać się kupy energii i skoków do sufitu. Nazwa zespołu stanowi gierkę alfabetyczną Never Agaist Equality (nigdy przeciwko równości), a 14 i 5 to numery pierwszych literek wyrazów w alfabecie. Ot, i widać od razu, jaki rys ideologiczny przyświeca zespołowi. Troszeczkę tu mamy wolności, równości, mnóstwo dobrej zabawy i pochwały młodości, ale tej spędzonej w rozsądny sposób. Sami panowie mówią, ze wola być kojarzeni z deskorolką, rowerem i californią, niż z narkotykami, polityką i buntem. Jeżeli ktoś zna określenie skate-punk wie, o co chodzi, muzycznie moze nie do konca skate ale wiadomo o co chodzi.

Muza nie jest jakoś specjalnie skomplikowana. Przez cały kawałek gitary walą na pełnych, otwartych chwycikach, czasem lekko przytłumionych. Wszyściutko pracuje ładnie na 4/4, żadnych zaskoczeń i nowatorskich rozwiązań nie ma co oczekiwać. Bo i po co. Wokal śpiewa, żadnego growla nie ma. Wszystko jest niesłychanie melodyjne tu nie ma być potwornie czadersko, ma być rockowo po amerykańsku, aczkolwiek na koncertach wokalista daje ostre screamo. Muzyka kojarzy mi się z grami komputerowymi w stylu Tony'ego Hawka, czy Taxi Driver tam też mnóstwo takiej muzy leci. Jak pokazują gości szalejących na rowerkach, deskach czy rolkach, też podobne kawałki można usłyszeć. Fani hardcore chyba nie mają co tego kąsać dla nich będzie to muza zbyt cukierkowa( i tu znow odniose sie do wystepow, bo Ci sami fani moga milo sie zaskoczyc) Ot, taki punkujący rock dla wszystkich. Chwała przy tym kapeli, że od razu podkreśla, o co im chodzi nie udają kolejnego klonu offspringa i piszą, że rower i deska są ok.

Kapelka gra od 2004 roku, w 2006 popełniła pierwsza płytę "13th Day Of January" . Można znaleźć kilka opinii, że jest to jeden z najbardziej obiecujących zespołów punk-rockowych w Polsce. I trudno się nie zgodzić. Tylko pamiętajcie to nie są goście z Irokezami, którzy w jednym ręku mają jabola, a w drugiej siusiaka lejącego na radiowóz. Oni wolą grać dla zabawy w stylu południowej Californii. Chociaż kondychy na scenie, wysokości skoków moga im pozazdrościć nawet kangury. Plaża zamiast piwnicy? A czemu nie? muzyczka i szersze info o zespole www.myspace.com/14against5